تو پادشاهی و من مستمند دربارممگر تو رحم کنی بر دو چشم خونبارممرا اگر به جهنم بیفکنی ای دوستهنوز نعره برآرم که دوستت دارم...ردای عفو، برازندۀ بزرگی توستوگرنه من به عذاب تو هم سزاوارمامید من به خطاپوشی تو آنقدر استکه در شمار نیاید گناه بسیارمتو را به فضل تو میخوانم و امیدم هستاگر به قدر تمام جهان خطاکارم ...#سجاد_سامانی

☀️تعطیل نکردن تفکر خویش در برابر آرای بزرگاندلیلیت، یک دلیل امری نسبی است و نمی شود بگویند که این دلیل صدرای شیرازی را قانع کرده است، تو با این عقل کلّه گنجشکی چه می گویی؟نباید فکر کرد که اگر دلیلی ابن سینا را قانع کرد مرا هم باید قانع کند، و اگر مرا قانع نکرد، حتماً ذهن من یک خللی دارد یا حتماً مغز من خوب کار نمی کند؛ بلکه ممکن است چیزی برای شما دلیل قانع کننده باشد، ولی برای من قانع کننده نباشد یا بالعکس. قانع کنندگی دلیل، کاملاً بسته به ذهن مخاطبی است که دلیل برایش اقامه می شود و نباید گفت، این دلیل را فلان فیلسوف هم نتوانسته رد کند، چرا که به من ربطی ندارد و به نظر من در یک، دو یا هشت تا از مقدمات آن می توان تشکیک کرد.هیچ گاه دکّه خودتان را به خاطر سوپر مارکت دیگران تعطیل نکنید، اگر ابن سینا انسان بزرگی بوده است و سوپر مارکت عظیم فکری ـ فرهنگی داشته است، خوب داشته باشد؛ ما هم زیر این راه پله ها یک دکّه ای داریم، چهار تا قوطی بغل هم گذاشته ایم و مقداری هم نخود و لوبیا در آن ها ریخته ایم، ما نباید در این دکّه را ببندیم. البته نمیگوییم که ابن سینا سوپر مارکت خود را ببندد ولی شاید کسی جنس مورد نظر خود را در سوپر مارکت او پیدا نکرد و از ما خرید.البته انتظار نداریم که همه عالم و آدم سراغ دکّه ما بیایند چرا که تا ابن سینا هست، کسی سراغ ما نمی آید، ولی بالاخره اگر کسی هم آمد، دکّه ما باز است.بنابراین هر وقت که دکّهی خودتان را به خاطر این که کنار شما یک سوپر مارکت باز شده، بستید زندگی عاریتی دارید نه زندگی اصیل، مگر همین فلاسفه بزرگ ما نیستند که یکی از ادله هایی که برای زندگی پس از مرگ آورده اند، چنین است:بسیاری از افرادی که می میرند پس از مرگشان به خواب نزدیکان